„Cysorz to ma klawe życie” – śpiewał kiedyś bard Tadeusz Chyła
ale czy na pewno ?
Zgodnie z japońską konstytucją z 1947 r. cesarze są „symbolem państwa i jedności narodu”. Chociaż rola ta jest w dużej mierze ceremonialna, stanowisko to wiąże się również z odpowiedzialnością za mianowanie premiera po zatwierdzeniu kandydatów przez Sejm Narodowy (japoński organ ustawodawczy). Cesarze mianują również Prezesa Sądu Najwyższego po wskazaniu kandydata przez Gabinet Japonii – organ wykonawczy rządu.
Mówiąc o panującym cesarzu, nie wymawia się jego imienia, ale używa się formy Tennō-heika (天皇陛下, Jego Cesarska Mość). Nie wolno również nazwać żyjącego cesarza nazwą ery . Będzie to bowiem jego imię pośmiertne. Nie sposób wspomnieć o wszystkich cesarzach, to sprawa dla historyków. Zajmę się ostatnimi pięcioma.
Mutsuhito 睦仁; ur. 3 listopada 1852 w Kioto , zm. 30 lipca1912 w Tokio – zgodnie z tradycją 122. cesarz Japonii, pośmiertnie zwany Meiji (jap.明治天皇 Meiji-tennō), tak jak okres jego panowania (okres Meiji -1868-1912). 明治時代 Meiji-jidai; „Era Światłych Rządów”) Rozpoczął panowanie mając 16 lat.
Yoshihito (jap. 嘉仁 cesarz Taishō; 大正天皇, Taishō tennō) – 123. cesarz Japonii, panował w latach 1912–1926 (od 1921 roku regentem był jego syn Hirohito , późniejszy następca). W młodości nosił tytuł Haru no Miya (jap . 明宮). Wraz z jego wstąpieniem na tron przyjęto nową nazwę dla okresu jego panowania – Taishō. „epoka wielkiej sprawiedliwości”
Wprowadził monogamię do nowożytnego systemu cesarskiego. Strach pomyśleć co było wcześniej.
Syn cesarza Mutsuhito, od 1887 roku nosił oficjalnie tytuł następcy tronu. Przez całe życie nie cieszył się dobrym zdrowiem zarówno fizycznym, jak i psychicznym, prawdopodobnie pod wpływem przebytego w dzieciństwie zapalenia opon mózgowych. Do historii przeszło jedno z jego nielicznych wystąpień publicznych, uroczyste otwarcie parlamentu w 1913 roku, kiedy zamiast przemawiać rozglądał się po izbie przez zwiniętą w rulon kartę z przygotowaną mową.
Hirohito cesarz Shōwa (jap . 昭和時代 Shōwa-jidai), czyli „Era Oświeconego Pokoju” – okres w historii Japonii (od 25 grudnia 1926 do 7 stycznia 1989 roku), przypadający na panowanie 124. cesarza – Hirohito . Nazwa ery zostaje nadana z chwilą intronizacji, a następnie staje się pośmiertnym imieniem władcy. Paradoksalnie okres ten był jednym z najbardziej burzliwszych w historii Japonii.
Akihito cesarz Heisei (jap. 平成時代 Heisei-jidai) – „Heisei”, co jest tłumaczone w uproszczeniu jako „pokój wszędzie” trwająca od 8 stycznia 1989 roku do 30 kwietnia 2019 roku.
Zgodnie z tradycją, wstępujący na tron cesarz wybiera nazwę dla okresu swojego panowania. W związku z abdykacją cesarza Akihito125 , końcem ery Heisei był dzień ustąpienia cesarza z tronu – 30 kwietnia 2019
Naruhito 2019 – 126 cesarz 令和 Reiwa – 令和元年 'Reiwa Gannen. Cesarz Akihito abdykuje 30 kwietnia 2019 roku, co oznacza koniec ery Heisei. I 令和元年’Reiwa Gannen’, „pierwszy rok Reiwy” od 1 maja 2019 r. W Japonii rządy cesarza są naznaczone imieniem epoki imperialnej, czyli gengō. Kiedy cesarz Akihito ogłosił, że zrzeknie się Chryzantemowego Tronu, ogłosił początek końca ery Heisei i zapoczątkował poszukiwania imienia, które określiłoby rządy jego syna, księcia Naruhito, który wstąpił na tron 1 maja 2019. Po miesiącach tajnych negocjacji, rząd Japonii ujawnił wybór: Reiwa.
Reiwa oznacza „piękną harmonię”
W Japonii funkcjonują równolegle dwa systemy rachuby lat: zachodni kalendarz 西暦 seireki i japoński 年号- nengō nazwa ery cesarskiej. Pierwszy dzień roku ery cesarskiej jest liczony od dnia rozpoczęcia panowania. Obecnie mamy piąty rok Reiwa.