Film ” Kwiat wiśni i czerwona fasola” w reżyserii Naomi Kawase z 2015 roku to adaptacja wydanej w 2013 roku bestsellerowej powieści „あん” („An”) Duriana Sakegawa . To opowieść o spotkaniu dwojga ludzi, spotkaniu które odmienia życie każdego z nich.
Sentarô (Masatoshi Nagase) prowadzi małą cukiernię gdzie serwuje dorayaki – małe naleśniki z nadzieniem z fasoli. Przyjmuje do pracy starszą kobietę Tokue (Kirin Kiki) i początkowo odnosi się do niej sceptycznie. Jednak ona szybko udowadnia, że posiada niezwykły talent do przygotowywania słodkiej pasty z czerwonej fasoli „an”, kluczowego składnika dorayaki . Zaskoczony Sentarô uznaje ją za najlepszą jaką kiedykolwiek skosztował. Dzięki sekretnej recepturze, mały biznes wkrótce rozkwita. Z czasem, Sentaro i Tokue otwierają przed sobą swoje serca i rodzi się między nimi niezwykła więź. Mężczyzna zmęczony monotonią swojego życia i obciążony długami, nie spodziewa się, że spotkanie z Tokue , kobiety z nieznaną przeszłością odmieni jego codzienność. Rozwijająca się przyjaźń staje się skomplikowana kiedy sekrety Tokue wychodzą na jaw. Widoczne blizny na jej rękach skrywają bolesną przeszłość.
Są wynikiem trądu, choroby na którą Tokue cierpiała w młodości. W Japonii, przez wiele lat osoby dotknięte tą chorobą były izolowane od społeczeństwa i umieszczane w specjalnych ośrodkach, gdzie często doświadczały dyskryminacji i stygmatyzacji. Tokue była jedną z takich osób. Pomimo wyleczenia, blizny pozostały jako trwałe świadectwo jej trudnej przeszłości i niesprawiedliwości jakiej doświadczyła. Film porusza ważne tematy związane z brakiem akceptacji, wykluczeniem społecznym oraz siłą ludzkiego ducha. Blizny Tokue są symbolem nie tylko jej osobistej historii, ale także szerszego problemu społecznego, który przez lata był ignorowany. Tokue wnosi do swojej pracy nie tylko umiejętności kulinarne, ale przede wszystkim serce i duszę.
Pokazuje, że zwykłe przygotowanie tradycyjnego nadzienia może stać się formą sztuki. Mimo trudności zdrowotnych i społecznych uprzedzeń, Tokue nie poddaje się i z determinacją dąży do realizacji swoich pasji. Jej historia jest także przypomnieniem, że wiek nie powinien być barierą w dążeniu do spełnienia zawodowego i osobistego.
W filmie obok Kirin Kiki zagrała jej wnuczka Kyara Uchida. Warto zwrócić uwagę na piękne zdjęcia oddające urok japońskich krajobrazów oraz delikatną muzykę, która podkreśla emocjonalny wydźwięk filmu. „Czerwona Fasola” to dzieło, które skłania do refleksji nad tym, co naprawdę ważne w życiu, że każdy człowiek ma swoją historię, którą warto poznać.
Film zdobył wiele nagród i nominacji, w tym na festiwalu filmowym w Cannes, gdzie został doceniony za swoją głębię i autentyczność. „Czerwona Fasola” to propozycja dla osób, które cenią sobie kino pełne emocji i prawdziwych, ludzkich historii.
Na moje 27 urodziny, które obchodziłam w Japonii, zostałam obdarowana pięknym tortem – z fasoli. Niech nikogo nie zdziwią też lody fasolowe. Japończycy przygotowują pastę z fasoli na słodko wykorzystując ją do wielu łakoci. To dla nas całkiem nowe wrażenie smakowe. Przyzwyczajeni jesteśmy najczęściej do fasoli podawanej w różnych wersjach, raczej na słono.