Crossdressing, czyli praktyka noszenia ubrań tradycyjnie przypisywanych płci przeciwnej, to zjawisko o długiej i złożonej historii. Choć współczesne społeczeństwo coraz bardziej akceptuje różnorodność ekspresji płciowej, crossdressing wciąż bywa tematem kontrowersyjnym i niezrozumianym.
Jego początki sięgają starożytności, kiedy w wielu kulturach przebieranie się za osobę płci przeciwnej miało różne znaczenia – od rytualnych po teatralne.
Współczesny crossdressing jest zjawiskiem wielowymiarowym. Dla niektórych osób jest formą wyrazu artystycznego, dla innych sposobem na eksplorację własnej tożsamości płciowej. Istnieją również osoby, które traktują crossdressing jako hobby lub formę rozrywki. Ważne jest, aby zrozumieć, że crossdressing niekoniecznie wiąże się z orientacją seksualną czy tożsamością płciową – może być praktykowany przez osoby heteroseksualne, homoseksualne, biseksualne, a także przez osoby transpłciowe.
W ostatnich latach crossdressing zyskał większą widoczność dzięki mediom i popkulturze. Programy telewizyjne przyczyniły się do popularyzacji drag queen, które uważane są za jedną z najbardziej znanych form crossdressingu. Społeczeństwo w Japonii zaczyna dostrzegać, że crossdressing to nie tylko przebieranie się, ale także forma sztuki i wyraz osobistej wolności.
Cosplay (połączenie angielskich słów „costume” – kostium, i „play” – grać, odgrywać rolę) to artystyczne hobby polegające na przebieraniu się i wcielaniu w postać fikcyjną, np. z gier wideo, anime, mangi, filmów czy komiksów. Uczestnicy, zwani cosplayerami, tworzą staranne kostiumy, makijaż i akcesoria, aby jak najdokładniej naśladować wybraną postać podczas konwentów i wydarzeń dla fanów. Termin ‘cosplay’ powstał w Japonii w 1984 roku, ale za początki tego hobby uważa się konwent 1st World Science Fiction Convention, który miał miejsce w Nowym Jorku w 1939 roku. Cosplay jako hobby bardzo mocno rozwija się również obecnie. W latach 90. zyskał miano fenomenu w wielu częściach Azji, szczególnie w Japonii i po dziś dzień to właśnie z tą częścią świata jest najbardziej kojarzony.
W tokijskiej dzielnicy Akihabara znanej miłośnikom elektroniki, anime i mangi, znajdziecie wiele nietypowych kawiarni CosplayCafe . To miejsca, które przyciągają zarówno mieszkańców, jak i turystów swoją unikalną atmosferą. W kawiarniach tych kelnerzy odgrywają jakąś rolę zgodną z koncepcją danego lokalu. Do tej kategorii należą między innymi Maido caffe – gdzie kelnerki wcielają się w role pokojówek, Butler cafe – kelnerzy występują jako kamerdynerzy i lokaje czy Danso Cafe w których dziewczyny odgrywają mężczyzn. Zasady obowiązujące w Cosplay Cafe. 1. Opłata godzinowa za miejsce zazwyczaj wynosi od 500 -1000 Y i jest naliczana w momencie przyjścia, a po kolejnej godzinie lub pół w zależności od lokalu, jest naliczana następna opłata. W niektórych kawiarniach opłata jest zależna od płci klienta- dla kobiet o 300 Y mniej. Obowiązuje złożenie choć jednego zamówienia np. jednego napoju. Czasem z kolejną rozpoczętą godziną trzeba będzie złożyć nowe zamówienie. Nie można dotykać kelnerów i kelnerek, a także pytać ich o jakiekolwiek prywatne informacje, dane kontaktowe, jest też zakaz robienia zdjęć obsłudze i wystrojowi kawiarni. Można robić zdjęcia sobie i swojemu jedzeniu, jedynie w obrębie swojego stolika. Cechą charakterystyczną Cosplay cafe jest to, że rolą kelnerów jest zabawianie gości rozmową, co jest wliczone w cenę przebywania w kawiarni. Większość kawiarni oferuje też dalsze dodatkowo płatne interakcje z obsługą np. rozegranie jakiejś gry z kelnerem lub kelnerką, zrobienie sobie wspólnego zdjęcia polaroidem, zakup gotowego zrobionego wcześniej zdjęcia tej osoby z jej podpisem . W Maido Cafe są też występy wokalno- taneczne kelnerek. Cosplay cafe przyciągają klientów unikalą atmosferą i oryginalnym wwnętrzem . Można zaryzykować stwierdzenie, że najważniejszą usługą oferowaną przez Cosplay Cafe jest zapewnienie towarzystwa zwłaszcza stałym, wiernym klientom. W Cosplay cafe i trzeba to podkreślić wyraźnie, nie chodzi o sex, a jedynie o rozmowy czy granie w gry. Kupowanie lub wypożyczanie towarzystwa, w platonicznym czy romantycznym a nie seksualnym znaczeniu jest zjawiskiem popularnym w Azji wschodniej. W Japonii mamy nie tylko Cosplay Cafe czy Hostcluby ale też biznesy w których można wypożyczyć dziewczynę, chłopaka, rodzinę, przyjaciela . Można by zaryzykować stwierdzenie, że wypożyczanie ludzi i kupowanie ich względów jest we krwi Japończyków. Japońska kultura jest nastawiona na społeczeństwo , nie na jednostkę. Wszelkie negatywne emocje : złość, smutek, czy cokolwiek innego, należy tam ukrywać żeby nie sprawiać problemów ludziom dookoła , a jeśli ciągle udaje się człowieka szczęśliwego, którym się nie jest, to ciężko jest nawiązać szczere relacje. Dlatego Japończycy szukają jakiegoś substytutu „przyjaciela” w Cosplay Cafe. Zdarza się też, że klient poczuje na tyle dużą sympatię do kelnera lub kelnerki, że będzie wracał do kawiarni by zobaczyć się z tą konkretną osobą. Jeśli kelner prywatnie polubi klienta i chciałby z nim utrzymywać kontakt poza kawiarnią – to nie może. Zakaz pytania o dane kontaktowe służy nie tylko ochronie prywatności, ale też temu żeby klient wracał do kawiarni i przynosił dochód. To bardzo przebiegła strategia biznesowa.
Meid Cafe to lokale, w których kelnerki ubrane są w stroje przypominające francuskie pokojówki, a ich zadaniem jest nie tylko serwowanie posiłków i napojów, ale także zapewnienie gościom wyjątkowej rozrywki. Klienci traktowani są jak „możnowładcy ”, a kelnerki starają się spełnić ich oczekiwania z uśmiechem i zaangażowaniem, bez seksualnych podtekstów. Menu obejmuje klasyczne dania kuchni japońskiej i zachodniej, takie jak omlety, curry czy desery, które kelnerki dekorują uroczymi rysunkami wykonanymi ketchupem lub sosem czekoladowym.
W Butler Cafe goście są obsługiwani przez kelnerów ubranych w stylowe stroje lokajów, a wnętrze tworzy atmosferę rodem z arystokratycznych rezydencji. Każdy detal, od wystroju po sposób serwowania potraw, jest starannie zaplanowany, aby zapewnić klientom poczucie luksusu i wyjątkowości. Lokaje z troską odsuwają krzesła pomagając gościom usiąść, kładą ochronne serwety na kolana, podają zamówienia, ale także angażują się w rozmowy z gośćmi.
W Butler Cafe kelnerzy są też równocześnie popularnymi artystami występującymi na scenie, narywającymi płyty i teledyski co dodaje im atrakcyjności.
Dansō Cafe to kawiarnia, w której obsługa składa się z kobiet przebranych za mężczyzn. Naśladują one zachowanie, a nawet głos mężczyzn. Są „kakkoi” fajni, cool. W przeciwieństwie do kobiet, które są słodkie, miłe, śliczne -” kawai ” w pewnym sensie infantylne. Nie należy łączyć Dansō z transseksualizmem to raczej forma kreacji związanej z profilem firmy. Ciekawe jest, że mężczyźni chętnie odwiedzają Danso Cafe traktując obsługę jak kolegów nie dostrzegając w nich kobiet.
Pod koniec lat 80 tych mieliśmy koncert dla projektantów mody domu towarowego Tokiwa. Jedna z projektantek wystylizowana była na Danso. Myślałam wówczas, że takie ma preferencje tożsamości płciowej, teraz wiem , że to mogła być jedynie artystyczna kreacja.
(na podstawie Eiphree)
(powiązany odc. 159 )