W Japonii rodzice prawie nigdy nie dowożą swoich dzieci do szkoły. W Japońskich szkołach jest to normalne, ale dla nas może wydawać się naprawdę dziwne. Już od najmłodszych lat oczekuje się, że dzieci będą docierać do szkoły samodzielnie korzystając z komunikacji miejskiej, roweru lub pieszo. Nawet uczniowie pierwszej klasy, bez problemu, chodzą do szkoły sami. Rodziny najczęściej wybierają szkoły położone blisko domu. Dlatego droga do do nich jest bezpieczna i łatwa do do pokonania. W ten sposób dzieci uczą się niezależności i dyscypliny już od najmłodszych lat. W szkołach obowiązują schludne mundurki. Mogą różnić się nieznacznie kolorami. Młodsi chłopcy noszą spodnie i białą koszulę, starsi zakładają czarne uniformy zapięte pod szyję i czapki z daszkiem. Dziewczynki noszą krótkie spódnice i białe bluzki , czasem z marynarskim kołnierzem, na głowach kapelusiki. W chłodniejsze dni skoordynowany sweter a na gołe nogi niezależnie od pogody białe skarpetki i czarne buty . Tzw ” zimny wychów”. Być może to sposób na hartowanie organizmu od małego. ” Zimny wychów” dotyczy również relacji rodzic – dziecko. Okazywanie ciepłych uczuć, obcałowywanie , czy przytulanie, nie znajduje się w wachlarzu zachowań Japończyków. Dzieci uczy się postępowania w czasie często występujących w tym kraju trzęsień ziemi . W Japonii nie ma oficjalnego prawa zabraniającego nieletnim pracy, ale szkoły zazwyczaj nie popierają takiego rozwiązania. Uważa się, że praca odciąga od nauki, a oceny i wyniki egzaminów w szkole średniej decydują o ich przyszłości. Dlatego oczekuje się, że uczniowie będą poświęcać całą swoją energię szkole, a nie zarabianiu pieniędzy. Co sądzisz o japońskich zwyczajach ?