W japońskich szkołach obowiązuje zakaz przynoszenia i korzystania z telefonów komórkowych. W razie konieczności porozumienia się z rodzicami uczniowie mogą zwrócić się o pomoc do nauczyciela.
Jeżeli uczeń złamie zakaz, nauczyciel ma prawo zadecydować jak go ukarać. Może udzielić mu nagany lub na przykład odebrać telefon na jakiś czas. Rodzice nigdy nie protestują ponieważ autorytet nauczyciela w Japonii jest bardzo wysoki . Szacunek do starszych osób wpaja się od dziecka . Nawet uczeń zwracając się do (Senpai)- starszego kolegi przestrzega tej zasady .
W szkołach obowiązuje regulamin dotyczący fryzur. Nie wolno farbować włosów, poddawać ich trwałej ondulacji, mają być naturalne i schludnie obcięte . Chłopcy nie mogą nosić fryzur ekstrawaganckich np. z podgolonymi bokami. W japońskich szkołach (podstawowej i średniej) wszyscy mają fryzury jednakowe. Wyjątkiem jest jeśli należycie do klubu bejsbola, w gimnazjum czy liceum, wolno ogolić głowę na łyso, to znak, że trenujecie ten rodzaj sportu.
Zabroniony jest makijaż.
Każda ze szkół ma swoje mundurki. Mogą różnić się one nieznacznie kolorem lub fasonem. Uczniowie mają też jednakowy rodzaj kapci – tak zwane Wabaki . Po zakończeniu szkoły, zwłaszcza topowej, kosztowne mundurki muszą być zwrócone. To rodzaj ochrony – aby nie zostały użyte w niewłaściwy sposób. Każda szkoła dba o swój prestiż , a mundurek to jej wizytówka. Raz w miesiącu nauczyciel sprawdza czy strój ucznia jest noszony we właściwy sposób . Zwraca uwagę np. na długość spódnic, a w niektórych szkołach nawet na długość skarpetek. Muszą zakrywać kostki. Jeśli strój nie spełni warunków uczeń może zostać odesłany do domu.
W drodze do szkoły i ze szkoły do domu uczeń nie może nigdzie się zatrzymywać. Po lekcjach musi wracać prosto do domu. Dlatego nie zobaczycie żadnego japońskiego ucznia w galerii handlowej lub w sklepie. Taka jest zasada bezpieczeństwa i dbałości o dobre imię szkoły.
Przestrzegany jest zakaz randkowania. Szkoła to miejsce nauki , a nie flirtowania.
W szkołach podstawowych uczniowie obowiązkowo piją mleko.
Istnieje zwyczaj wspólnego jedzenia obiadów z nauczycielami w klasie. Posiłki przygotowywane są przez kucharzy szkolnych. W gimnazjum uczniowie przynoszą swoje o bento, rodzaj lunchu. W liceum są już osobne jadalnie, gdzie można wybrać co się chce jeść .
Szczególnie w szkole podstawowej kładzie się nacisk, by dzieci porządkowały klasy. Codziennie po zajęciach przez około 15- 20 minut do pół godziny uczniowie sprzątają dzieląc się zadaniami. Każdy ma swój odcinek: podłogi, kurze, blaty, ściany, tablice.
Japoński rok szkolny podzielony jest na trzy semestry. Pierwszy rozpoczyna się w kwietniu i trwa do sierpnia. Drugi od września do grudnia, a trzeci od stycznia do końca marca. W japońskich szkołach egzaminy nie są przeprowadzane do czwartej klasy. Pierwsze trzy lata poświęca się nauczaniu dobrych manier, szacunku i silnego charakteru.
W japońskiej telewizji oglądałam reportaż ze szkolnej lekcji gotowania . Dzieci w wieku 11-12 lat miały przygotować zupę. Każde z nich musiało dostarczyć na lekcję żywego żółwia i osobiście ucinając mu głowę pozbawić życia. Uczniowie pilnie realizowali polecenia nauczyciela. Było dużo krzyków, czasem śmiechu przez łzy i obiekcji, ale wszyscy to robili. Dzieci wspólnie gotowały zupę z żółwia. Nie wiem jak smakowała, ale sytuacja mocno mnie zaskoczyła. Kiedy później zobaczyłam w restauracji żółwia pływającego w misce wiedziałam już, że nie jest to przypadek do obserwacji.
Japońska Szkoła uczy i wychowuje.
Życie szkolne w Japonii jest pełne zaskakujących nawyków, które uczą czegoś więcej niż tylko podstaw. Chodzi o szacunek, odpowiedzialność, poczucie wspólnoty i więzi międzyludzkich, a także jak przetrwać.
Co o tym myślicie ?
na podstawie – Gabriel Hyodo i innych