Dzisiejszy temat to – Wagasa- tradycyjna japońska parasolka
Japońskie parasole „wagasa” są nie tylko praktycznym przedmiotem do ochrony przed deszczem i słońcem, ale również wyjątkowym elementem kultury i tradycji Japonii. Wagasa, mają swoją historię sięgającą Chińskiej dynastii Tang, i pierwotnie były importowane z Chin. Jednak to w Japonii zyskały swoją unikalną formę i styl. Technika wytwarzania parasoli wagasa nazywa się dobari.
Proces ich wytwarzania jest skomplikowany i wymaga niezwykłej precyzji i cierpliwości. Tworzenie wagasy rozpoczyna się od pozyskania naturalnego bambusa.
Najczęściej współpracuje się z różnymi rzemieślnikami zajmującymi się bambusem,
którzy go szlifują, a następnie kroją w cienkie patyczki.
Bambusowe patyczki są starannie układane, tworząc podstawę przyszłego parasola. Bambusowe pałeczki przyszywa się do drewnianego rdzenia zwanego temoto rokuro. To tworzy podstawę ramy.
Każdy patyk bambusa ma grubość około 2-3 milimetrów.
Liczba użytych pałeczek różni się w zależności od typu wagasa, np. bangasa potrzebuje 48 pałeczek połączonych z rdzeniem.
Pałeczki łączy się ze sobą za pomocą igły i nici. Jeśli pałeczki nie są równomiernie rozmieszczone, parasol może się nie otwierać, nie zamykać, lub rozerwać już po kilku użyciach.
Po przygotowaniu ramy, przystępuje się do tworzenia pokrycia z papieru washi. Washi to tradycyjny japoński papier, wykonany z włókien roślinnych, takich jak kora długowiecznego krzewu kozo. Włókna są gotowane i mielone, a następnie formowane w cienki i wyjątkowo trwały papier. Papier ten jest ważnym elementem wagasa, nadając mu lekkość oraz zdolność do przepuszczania światła.
Po odpowiednim przygotowaniu warstwa washi zostaje przyklejona na ramie parasola. Najpierw robi się pastę z tapioki, której używa się jako kleju. Technika klejenia papieru wymaga dokładności i delikatności, aby uniknąć powstawania jakichkolwiek zagnieceń czy fałd. Następnie parasol jest dodatkowo wzmacniany poprzez nałożenie kolejnych warstw papieru, które zapewniają mu większą wytrzymałość i trwałość. Nadmiar washi odcina się brzytwą, usuwa się też nadmiar kleju, jeśli na nim pozostał.
Powtarza się to na każdym panelu ramy parasola.
Po zakończeniu klejenia papieru, wagasa jest pozostawiona do wyschnięcia i utwardzenia. Gdy papier całkowicie wyschnie, jest wielokrotnie starannie polerowany, aby uzyskać gładką i jednolitą powierzchnię. Jeden z ostatnich kroków obejmuje malowanie parasola warstwą oleju lnianego, aby uczynić go wodoodpornym. Na koniec, na wagasę nanosi się ręcznie malowane wzory, które stanowią unikalne arcydzieła japońskiego rzemiosła. Wagasa jest zwykle tworzona przez wielu rzemieślników, każdy jest biegły w konkretnej czynności.
Tylko nieliczni rzemieślnicy tworzą wagasę od początku do końca.
Historia wagasa sięga tysiące lat wstecz, kiedy były one używane zarówno przez cesarzy, jak i zwykłych ludzi. Parasole te są nieodłącznym elementem tradycyjnych uroczystości, takich jak ceremonie herbaciane, czy festiwale. W przeszłości, wagasa były również używane jako symbol wyższości społecznej, jedynie najwyżsi rangą samuraje mogli używać bogato zdobionych parasoli.
Dziś, japońskie parasole wagasa są cenione zarówno w kraju, jak i za granicą, jako wyjątkowe dzieła sztuki i przedmioty kolekcjonerskie. Ich unikalność tkwi w połączeniu tradycji z nowoczesnością, gdyż nadal są wytwarzane zgodnie z długowiecznymi technikami, przekazywanymi z pokolenia na pokolenie przez japońskich rzemieślników.
Mam dwa takie arcydzieła, jeden przeciwsłoneczny, drugi na deszcz.