Od wielu dziesięcioleci wojskowe bazy amerykańskie na wyspie Okinawa, stanowią nieodłączną część strategicznej obecności Stanów Zjednoczonych w regionie Azji i Pacyfiku. Ta malownicza wyspa, położona około 640 km na południe od głównych wysp Japońskich, jest dogodnym miejscem dla stacjonowania amerykańskiego personelu wojskowego, zapewniającym stabilność i bezpieczeństwo we wschodniej części Azji.
Historia obecności wojskowej USA na Okinawie sięga końca II wojny światowej, kiedy to wyspa podlegała kontroli amerykańskiej administracji wojskowej. Po zakończeniu wojny, Okinawa pozostała pod kontrolą Stanów Zjednoczonych jako tzw. Terytorium Powiernicze ONZ. Decyzja ta była częścią szerokiej polityki Stanów Zjednoczonych w regionie, mającej na celu ochronę pokoju oraz stabilności w Azji Wschodniej.
Wraz z narastającym napięciem na Pacyfiku w latach 50. XX wieku, strategia obronna Stanów Zjednoczonych wymagała większego zaangażowania na Okinawie. Wkrótce potem, w połowie lat 50., Amerykanie rozpoczęli budowę pierwszych baz wojskowych na wyspie. Współpraca z rządem japońskim była kluczowa w procesie uzyskiwania odpowiednich terenów, które obejmowały zarówno ląd jak i morze.
Wyspa Okinawa, dzięki swojemu strategicznemu położeniu, stała się głównym punktem obronnym USA w regionie. Bazy wojskowe, takie jak Kadena Air Base, Camp Foster i Marine Corps Air Station Futenma, odegrały kluczową rolę w ochronie interesów Stanów Zjednoczonych, zarówno lokalnie, jak i globalnie, a także w strukturze sił zbrojnych USA w regionie Azji i Pacyfiku.
Podczas wojny w Wietnamie, wojskowe bazy na Okinawie służyły jako centra logistyczne i miejsca przechwytywania danych wywiadowczych. Wielu żołnierzy amerykańskich stacjonujących na Okinawie, brało udział w misjach wsparcia dla oddziałów walczących w Wietnamie. Istnienie tych baz do dzisiaj, jest niezbędne dla utrzymania stabilności oraz reagowania na wszelkie zagrożenia w regionie.
Kadena Air Base – Twierdza Amerykańskiej Potęgi na Wyspie Okinawa
Historia Kadena Air Base rozpoczyna się już w 1945 roku, gdy Stany Zjednoczone zajęły Okinawę podczas II wojny światowej. Po zakończeniu walk, amerykańskie siły zbrojne zdecydowały się wykorzystać strategiczną lokalizację tej wyspy jako kluczowego punktu kontrolnego na Pacyfiku. Wkrótce potem, powstała pierwsza baza lotnicza, obecnie znana jako Kadena Air Base.
Kadena szybko stała się nie tylko największą, ale i najważniejszą bazą lotniczą w Azji Wschodniej. Jej strategiczne położenie umożliwia ekspresową reakcję na sytuacje kryzysowe, a także zapewnienie ochrony i wsparcia dla sojuszniczych państw w regionie. Niektórzy historycy twierdzą, że Kadena Air Base odegrała kluczową rolę podczas zimnej wojny, przyczyniając się do stabilizacji tej części świata.
Jednym z niezaprzeczalnych atutów, które sprawiają, że Kadena wyróżnia się spośród innych baz wojskowych, jest jej imponująca infrastruktura. Zajmuje powierzchnię nieco ponad 45 km 2 Na terenie bazy znajduje się ogromna liczba hangarów i pasów startowych, które są w stanie obsłużyć zarówno samoloty bojowe, jak i transportowe. Mieszczą się tam – Eskadra Ratownicza, Dywizjon Myśliwski „Wampirze Nietoperze” (F-15C / D), Dywizjon Myśliwski „Fighting Cocks” (F-15C / D), Air Control Squadron „Lightsword” (JADGE), Dywizjon Tankowania Powietrznego „Młode Tygrysy” (KC-135R), Dywizjon Powietrzno-Desantowy „Ronin / Cowboy” (E-3B / C); . Grupa Wsparcia Misji.
Dodatkowo, Kadena posiada także rozbudowane koszary, zapewniające komfortowe warunki życia dla personelu wojskowego i ich rodzin.
Nakładając na to wszystko długą historię, Kadena przyciąga uwagę zarówno entuzjastów lotniczych, jak i osób zainteresowanych aspektami militarnymi. Na jej terenie można znaleźć muzea, które prezentują zarówno historyczne, jak i współczesne samoloty wojskowe. Z wielką dumą eksponowane są również artefakty związane z różnego rodzaju misjami i operacjami przeprowadzanymi przez amerykańskie siły powietrzne. Nieopodal bazy znajduje się Muzeum Pokoju Prefektury Okinawa w Itoman City, w którym upamiętniono listę ponad 240 000 nazwisk wyrytych w kamieniu osób, które zginęły w bitwie o Okinawę.
Jest też małe muzeum w Okinawie City, otwarte w starej tawernie o nazwie „Histreet”; w pobliżu bramy nr. 2, bazy lotniczej Kadena.
Wchodząc do muzeum, wita gości fragment ogrodzenia z drutu kolczastego, replika ogrodzenia oddzielającego
miasto od obiektów wojskowych USA.
W tylnej części słabo oświetlonej sali wystawowej znajduje się lada barowa, odtwarzająca jeden z wodopojów,
które w tamtych czasach służyły żołnierzom USA. Duża litera „A” certyfikat w ramce na ścianie wskazuje,
że bar został zatwierdzony przez władze wojskowe, co w tamtych czasach było kluczową licencją dla prowadzenia
działalności. Bambusowy kosz nad ladą wypełniony banknotami dolarowymi pokazuje, jak niegdyś kwitł biznes
rozrywkowy w mieście Koza. W pobliżu wejścia do muzeum znajdują się fotografie
i kopie oficjalnych dokumentów przedstawiających kapitulację Cesarskiej Armii Japońskiej, podczas ceremonii,
która odbyła się na terenie obecnej bazy lotniczej Kadena. Uroczyste otwarcie muzeum miało miejsce 7 września w 60 tą
rocznicę tej uroczystości. Na wystawie znajdują się amerykańskie maszyny i sprzęt wojskowy używany podczas
bitwy o Okinawę. Według zastępcy burmistrza miasta Takeru Takary, który brał udział w negocjacjach z wojskiem
w sprawie umowy pożyczki, część ekspozycji muzealnych jest na stałe wypożyczona od piechoty morskiej i
podarowana w latach 70. XX wieku.
Za barem znajdują się zdjęcia i kalendarium wydarzeń politycznych w mieście, w tym zamieszek w Kozie w 1970 r., spontanicznego protestu przeciwko amerykańskiej okupacji, podczas którego lokalni mieszkańcy podpalili 73 pojazdy należące do Amerykanów. Do zdarzenia doszło wskutek strzału ostrzegawczego oddanego przez żandarmów w celu rozproszenia tłumu, który utworzył się podczas wypadku drogowego. Baza Kadena mieściła w 2008 ponad 23 000 osób.
Kadena Air Base jest symbolem amerykańskiej obecności militarnej na wyspie Okinawa.
Camp Foster –został założony w 1955 roku jako jedna z wielu baz wojskowych na Okinawie, która była strategicznym punktem dla obecności amerykańskich sił militarnych na Dalekim Wschodzie. Nazwany na cześć generała Roya S. Fostera, który odegrał znaczącą rolę w rozwoju i modernizacji sił USA na Pacyfiku i stał się nieodłączną częścią historii tych wysp.
Baza, o powierzchni ponad 6 tysięcy akrów, ściśle współpracuje z Japońskimi Siłami Samoobrony i ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia stabilności w regionie Azji i Pacyfiku. Wielofunkcyjne obiekty, takie jak: koszary, hangary, lotniska, czy miejsca treningowe, zapewniają kompleksowe wsparcie dla wojsk amerykańskich oraz ich sojuszników.
Nie tylko rozmiar Camp Foster imponuje, ale również jego szeroki zakres działań. Baza jest domem dla różnych jednostek wojskowych, które odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu pokoju i bezpieczeństwa na tym strategicznym obszarze. Dowództwo Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych na Dalekim Wschodzie (III MEF), który ma swoją główną bazę właśnie na Camp Foster, jest odpowiedzialne za szybkie reagowanie w sytuacjach kryzysowych i prowadzenie operacji humanitarnych, zarówno na Okinawie, jak i w innych państwach regionu.
Historia Camp Foster jest również nieodłącznie związana z rozwojem różnorodnych programów, zarówno wojskowych, jak i społecznych. Baza oferuje rozwiniętą infrastrukturę, która służy nie tylko żołnierzom, ale także członkom ich rodzin. Dostępne są tam szkoły, centrum medyczne, obiekty sportowe i inne udogodnienia, które tworzą przyjazne i funkcjonalne otoczenie dla wszystkich, którzy zostają wysłani na wyspę.
Warto podkreślić, że Camp Foster odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu relacji między Stanami Zjednoczonymi a Japonią. Obecność amerykańskich sił zbrojnych na wyspie Okinawa daje wyraz sojuszowi i wspólnemu zaangażowaniu obu państw na rzecz utrzymania stabilności regionalnej.
Stany Zjednoczone i Japonia opublikowały Raport końcowy Komitetu Działań Specjalnych na Okinawie (SACO) w dniu 2 grudnia 1996 r. Raport zawierał 27 zaleceń mających na celu zmniejszenie wpływu obecności wojskowej USA na ludność Okinawy. Obejmowało to konsolidację amerykańskich obszarów mieszkaniowych w Camp Lester (Camp Kuwae) i Camp Foster (Camp Zukeran) oraz zwrot części gruntów na tych obszarach mieszkalnych z zamiarem zakończenia procesu do końca marca 2008 r. Około 83 hektary (206 akrów) w Camp Foster i 35 hektarów (85 akrów) w Camp Lester miały zostać zwrócone w drodze konsolidacji mieszkań.
Marine Corps Air Station Futenma: (MCAS Futenma) – jedna z najważniejszych amerykańskich baz wojskowych na wyspie Okinawa, na Wyspach Ryukyu.
Historia MCAS Futenma sięga roku 1945, gdy Japończycy stracili kontrolę nad Okinawą podczas II wojny światowej. Wkrótce po zdobyciu wyspy przez amerykańskie siły morskie, rozpoczęto przygotowania do konstrukcji bazy lotniczej na terenie byłej japońskiej bazy wojskowej. W 1956 roku MCAS Futenma oficjalnie została uznana za stałą bazę lotniczą.
Od tego czasu, MCAS Futenma stała się jednym z kluczowych punktów strategicznych dla amerykańskiego Korpusu Piechoty Morskiej (US Marine Corps). Jej położenie na północy wyspy Okinawa, daje korzystną pozycję w przypadku kryzysu regionalnego i umożliwia szybką reakcję na ewentualne zagrożenia. Ponadto, baza pełni także istotną rolę w strategicznych operacjach na Pacyfiku.
Infrastruktura MCAS Futenma jest imponująca. Lotnisko dysponuje dwoma pasami startowymi i jest wyposażone w nowoczesne zakłady naprawcze, które umożliwiają utrzymanie floty samolotów US Marine Corps w doskonałym stanie technicznym. Bazę otaczają rozbudowane koszary, ośrodki szkoleniowe oraz obiekty wspierające życie codzienne żołnierzy.
MCAS Futenma to miejsce, w którym szkoli się i przebywa wielu żołnierzy oraz pracowników cywilnych. Wieloletnie doświadczenie stacjonujących tutaj oddziałów wojskowych przynosi wymierne korzyści Amerykanom podczas wspólnych ćwiczeń z japońskimi siłami samoobrony.
Nie można zapomnieć o relacji pomiędzy bazą, a lokalnym społeczeństwem okinawskim. Zdecydowanie, baza MCAS Futenma jest obiektem wielu kontrowersji i napięć związanych z jej lokalizacją. Dążenia do przeniesienia bazy poza Okinawę, spotkały się z oporem części mieszkańców, jedni obawiali się obniżenia jakości życia , inni bronili środowiska naturalnego wyspy.
Niezależnie od sporów, nie da się zaprzeczyć, że MCAS Futenma odegrała kluczową rolę w militarnych operacjach amerykańskich sił na Pacyfiku i obecnie zapewnia środowisko do szkolenia elitarnych oddziałów US Marine Corps.
Ta unikalna placówka wojskowa, choć kontrowersyjna, pozostaje kluczowym elementem obecności Stanów Zjednoczonych na wyspie Okinawa.
Na Okinawie stacjonuje obecnie 30 000 amerykańskiego personelu wojskowego, a amerykańskie obiekty wojskowe zajmują 18 proc. powierzchni wyspy, z czym wielu jej mieszkańców nie chce się pogodzić. USA przekazały Okinawę pod kontrolę Japonii dopiero w 1972 roku. Ruch sprzeciwu wobec obecności Amerykanów sięgnął apogeum w 1995 roku po zgwałceniu, przez trzech marines, 12-letniej uczennicy. W listopadzie 2009 roku napięcie znów wzrosło, gdy w wypadku drogowym, spowodowanym przez żołnierza piechoty morskiej, zginął mieszkaniec Okinawy. Sprawca zbiegł z miejsca wypadku, pozostawiając ofiarę na drodze.
Zapoczątkowana amerykańskim desantem morskim 1 kwietnia 1945, trzymiesięczna bitwa o Okinawę, była jednym z z najkrwawszych epizodów II wojny światowej na Pacyfiku. Opanowanie wyspy, która miała być głównym zapleczem operacyjnym dla planowanej wtedy inwazji głównych wysp japońskich kosztowało USA 12 tys. żołnierzy i marynarzy . Po stronie przeciwnika zginęło 110 tys. żołnierzy, w tym 2 tys. atakujących amerykańskie okręty Kamikaze, oraz według różnych szacunków od 40 do 150 tys. cywilów.
Obserwując obecny świat można powiedzieć, smutno, że historia nikogo, niczego nie nauczyła i znowu powtarza się.