Bowiem to dzięki zainteresowaniu tenisem… została Cesarzową. Skończywszy studia, Michiko wyjechała na Uniwersytet Harvardu, a jej rodzice zaangażowali się w szukanie odpowiednich kandydatów na męża dla swojej córki. Trudno było sprostać ich wymaganiom, co nie powinno być zaskoczeniem.
Michiko była starannie wykształcona, młoda, ładna, wysportowana, a do tego pochodziła z zamożnej i wpływowej rodziny.
Sama Michiko pokrzyżowała rodzicom plany, bowiem w sierpniu 1957 roku na korcie tenisowym poznała ówczesnego następcę tronu Japonii, księcia Akihito. Jednak mimo upływu lat, szczegóły ich spotkania nie są znane. Nie wiadomo nawet dokładnie, czy na pewno było ono całkowicie przypadkowe. Jedno natomiast jest pewne – Michiko wcale nie była mile widziana na dworze królewskim. Pomimo swojego zamożnego pochodzenia w oczach rodziny królewskiej wciąż była tylko prostą dziewczyną „z ludu”, a do tego, co gorsza katoliczką – a przynajmniej tak ją postrzegano. Wiemy też już, że pomysł tego małżeństwa nie przypadł do gustu matce Akihito, Cesarzowej Nagako, która nawet już po ślubie pary, publicznie manifestowała swoją niechęć do synowej. Nic zatem dziwnego, że w perspektywie nienawiści ze strony potencjalnej przyszłej rodziny Michiko nie chciała zgodzić się na ten ślub. Protestowali nawet jej rodzice, którzy rzekomo chcieli znaleźć dla córki jak najlepszego kandydata. Wyglądało, jakby Następca Tronu nie spełniał wymaganych oczekiwań. Jednak prawdopodobnie obawiali się oni o dobro Michiko, której decyzja miała być nieodwracalna. Ostatecznie jednak, po paru nieudanych próbach zaręczyn, Michiko przyjęła oświadczyny zakochanego w niej Akihito i dołączyła do japońskiej rodziny królewskiej. Akihito opowiadał później, jak trudnym okazało się to wyzwaniem. W swojej wybrance dostrzegł osobę, która byłaby w stanie zrozumieć sens i znaczenie obowiązków należących do przyszłego Cesarza oraz udzielić wsparcia .
Akihito i Michiko doczekali się trójki dzieci: cesarza Naruhito (ur. 1960), księcia Akishino (ur. 1965) i Sayako (ur. 1969), oraz trzech wnuczek: Aiko, Mako i Kako oraz jednego wnuka, Hisahito. Upatruje się w nim widzą przyszłego Cesarza jako kontynuację męskiej linii rodu.
Być może to własne doświadczenia Michiko spowodowały, że osobiście udała się do domu wybranki syna prosząc by ta zgodziła się zostać jego żoną. Rzecz w historii niebywała.
Część biografów Yukio Mishimy, japońskiego prozaika, eseisty, dramaturga i poety, uznawanego za jednego z najważniejszych japońskich pisarzy XX wieku (nominowanego do Literackiej Nagrody Nobla w 1968) twierdzi, że starał się on o rękę Michiko i w tym też celu został jej przedstawiony w latach 50. Mówi się, że był tylko jednym z kilku kandydatów, ostatecznie jednak, jak wiemy, wygrał ten, którego prawdopodobnie na tej liście nigdy nie było.
Polecam książkę Yukio Mishimy „Zimny ogień”. Autor to postać tragiczna – dlaczego, pozostawię Was z tym pytaniem.